عاشقانه

ای که امدی در قلبم بی فریاد

 

گویا که بردی این دل را ز یاد

 

شعارت بود هر چه باداباد

 

از این زمونه فریاد فریاد

 

حال این دل شده مرداب

 

دل ندارد ز عشقت تاب

 

بیا و باز مرحم شو برای این بی تاب

 

اخر ماه هاست چشم ندیده لحظه ای خواب

 

هر سمت روم رو به رو رخ توست

 

هرچه بینم تنها تصویره توست

 

هر نغمه شنوم گویی صدای توست

 

وای از این دل که فقط خواهان توست

 

دل ارام بگیر دگر یار نیست

 

این چشم تا کی باید گریست؟

 

روزگار هم هست با من در حال ستیز

 

رو به رو گرگانی با چنگال تیز

 

پشت سر حرفای بی خود یه ریز

 

رو به رو قلبم را میکنند ریز ریز

 

وای از این دنیای بد رنگ و خراب

 

وای از این عشق های بی رنگ و سراب

 

خواهم شوم لا یعمل و مست و خراب

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 5 بازدید