صاحب چشمان روشن

         

 

صـاحـبِ چـشـمـان روشـن ابـروان خـنـجـری

اولـیــن سُـنــت شـکــن در راه و رسـم دلـبری

دخـــتـــر آتـشـفـشـان هـا – مــادر پـروانـه ها
...
خـانـم دانـشکــده ، بـا مـانـتـو یی خـاکـستری

چــار تـِرمی مــی شود از زنـدگــی افـتـاده ام

واحــد افـتـاده دارم در نـگـــــاهِ دخــــتــری ↓

که غزل را پاس کرد و رفت و تنهایم گذاشت

در مـیـان بُـهـت و درد بـی کــسی ها بگذریم

قـافـیـه بـا اتـصـال مـیـم چـشـمـانـت شـکـسـت

بـاز هــم مــن واحــد افــتــاده ، تــــرم آخـری

نه بـرو دیـگـر نـمـی خـواهـم بـگـویـم شاعرم

تف بَـر ایـن تکـرارهـای واژه های دفـتـری ↓

کـه مـرا از خـویـشـتـن تـا بـودنـم آواره کــرد

دخـتـری بـا چـشـم روشـن ،ابـروانـی خنجری

مـن بـرای فـصـل هـای پـنـجـره گــــل داده ام

تـو بـرای صاحـب چـشـمی دگـر گـل می بری

                               

/ 0 نظر / 7 بازدید