پس به چه امیدی

کاش هرگز به دنیا نمی امدیم.......

 

اگر امدیم کاش هرگز سختی نبود......

 

اگر بود کاش به این اندازه نبود......

 

اگر بود کاش کنارش یه دل خوش بود......

 

اگه نبود کاش یه یار صادق و خوب بود.....

 

اگه اونم نبود کاش یه دلخوشی بود......

 

اما حالا که هیچ یک از این خواسته ها

 

نیست پس خدایا.....پس خدایا.....به چه امیدی

 

زنده باشیم و زندگی کنیم؟

/ 2 نظر / 6 بازدید
آیلین

می خواهم برگردم به روزهای کودکی آن زمان ها که پــــدر تنها قهرمان بود عشــق ، تنـــها در آغوش مــادر خلاصه میشد بالاترین نــقطه ى زمین ، شــانه های پـدر بــود بدتـرین دشمنانم ، خواهر و برادر های خودم بودند تنــها دردم ، زانو های زخمـی ام بودند تنـها چیزی که میشکست ، اسباب بـازی هایم بـود و معنای خداحافـظ ، تا فردا بود !!!